Het Internationaal Kortfilmfestival van Leuven is geopend

Johan Van Schaeren, al zeventien jaar de grote baas van Het Internationaal Kortfilmfestival Leuven, zette de openingsavond van zijn festival in met een speech.  Hij zei dat hij en zijn ploeg speciaal voor de openingsavond zes films hadden geselecteerd die een staalkaart moesten vormen voor wat we als kijker van het festival kunnen verwachten.

JE BENT PAS IEMAND IN DE VLAAMSE FILM, ALS JE IN LEUVEN BENT GEWEEST

Hij zei ook dat het Internationaal Kortfilmfestival Leuven zijn labofunctie wou behouden. Het festival wil een kweekvijver blijven voor jong talent.  Dat het festival in het verleden die functie vervulde, toonde hij aan met de namen die er in het verleden hun korte filmwerk kwamen vertonen, vooraleer ze zich aan langer en beroemder werk waagden : Michael Roskam, Felix Van Groeningen, Vincent Bal, Jakob Verbruggen, Hans Herbots, Hilde Van Mieghem, Fien Troch, Kaat Beels, Christophe Van Rompaey, Erik Van Looy, Fien Troch, Pieter Van Hees, Erik Lamens, Koen Mortier, Alex Stockman, Dorothée Van den Berghe, …   De lijst van de namen van de Vlaamse filmmakers die er in het verleden hun werk vertoonden, leest als een soort ‘Who’s Who’ van de Vlaamse Film- en Televisiefictie.  Kortfilm is niet alleen een ideeënlaboratorium, maar ook een technisch laboratorium, beklemtoonde Van Schaeren.  Nieuwe technieken worden eerst in de kortfilm uitgeprobeerd.  En dat is niet nieuw. Dat wordt ook aangetoond in de reeks ‘Milesstones in Shortfilm History’, een vierdelige reeks die gepresenteerd wordt tijdens het festival.

AMBITIE VOOR DISTRIBUTIE

Johan Van Schaeren kaartte ook het probleem van de distributie van kortfilms aan.  Door de wisselende formaten en duur hebben ze het moeilijk om op tv te worden vertoond.  En ook in de bioscopen worden ze buiten de festivals zelden vertoond. Van Schaeren schatte het commercieel potentieel van de kortfilm ongeveer op ‘nul’ in.  “Dat is een vloek, maar ook een zegen,” zei hij.  “Dat betekent dat de kortfilm vrij is van commerciële belangen en overwegingen.  En dat moet ook, wil hij zijn laboratoriumfunctie behouden.  Wat niet moet beletten dat er een grote publiek kan bereikt worden.”  De organisatie achter Leuven Kort probeert daarom de kortfilm een duw in de rug te geven met het Kortfilmfestival, maar ook met tal van nevenprojecten, zoals de verdeling van de intussen befaamde dvd’s ‘Selected Shorts’, de Kortfilm-website en het V.O.D.-aanbod in samenwerking met Telenet. En de organisatie heeft de ambitie om een eigen distributiehuis op te richten voor kortfilm en documentaire, want ook ‘Docville’ is een organisatie van Fonk, de vzw achter het Kortfilmfestival.

EMMA DE SWAEF EN MARC JAMES ROELS

De eerste film die het publiek kreeg te zien was meteen een voltreffer: de wereldpremière van ‘Oh Willy’.  Een verhaal waarin een zekere Willy in een wereld terechtkomt die zacht en hard tegelijk is.  Willy is in ieder zacht.  Hij is een pop, een wollig ding die zich voortbeweegt in een wollige wereld, waarin de bomen gebreid zijn.  Zijn wederhelft vertoeft in een nudistenkamp.  Of in een kamp van wollige nudisten. Maar het gevaar schuilt er om de hoek.  De wonderlijke wollige wereld van Willy zit vol verbazingwekkende gebeurtenissen, vol liefde, horror en science-fiction, maar is vooral zacht.  “We maken een wereld waar iedereen wil zijn, een wollige wereld.  De inhoud is niet altijd zacht, maar doordat de figuren zo zacht ogen, kan je mensen makkelijk met hen meenemen en ervaringen laten hebben.”  Zo legde Emma De Swaef haar prachtige film “Oh Willy” uit, na de vertoning uit.  Haar film en die van haar vriend Marc James Roels.  Want ze hebben hem samen gemaakt.  Vreemd voor wie beter weet.  Want  Marc is een vroegere winnaar van het International Short Film Festival Leuven met ‘Gentle Creature’, en hij is ook bekend van ‘Mompelaar’.  Fictiefilms.  Niet meteen een naam die je als co-regisseur van een animatiefilm zou verwachten.  Maar blijkt dat hij animatie gestudeerd heeft. En via zijn geliefde is hij weer met animatie in contact gekomen. Al benadrukt hij zelf dat hij er louter als regisseur en cameraman bij is.  “Ik heb het verhaal benaderd zoals je een gewone fictiefilm zou benaderen,” zei hij.  Emma was zeer enthousiast over de samenwerking.  “Ik heb heel veel bewondering voor wat Marc doet. Ik denk dat het heel duidelijk is de stijl en de animatie met de poppen mijn ding is, terwijl het narratieve en cinematografische van Marc komt.”

Emma heeft dan weer documentaire gestudeerd.  Haar eerste documentaire ging over een man die Willy heette en sindsdien heeft ze op dat personage voortgebouwd.  Al is Willy heel ver weg geëvolueerd van de Willy uit de documentaire.  “Hij is een verdoken zelfportret geworden,” zegt Emma.  Grappige uitspraak van een jong, beeldschoon meisje dat het over een oude, kalende dikzak heeft. De film van Marc en Emma heet dus ‘Oh Willy’ en is één van de 265 films die deze week op het Kortfilmfestival te bekijken valt.  Voor het volledige programma kan je best de site raadplegen : Internationaal Kortfilmfestival Leuven.